الان یک سال و نیمه که کفرم از دست خیلیا در اومده چه اونایی که راحت راجع به متاهلها نظر میدن چه دوست نماهایی که این همه وقت که نبودم ککشون نگزید

شعر مثل نقاشی و موسیقی و... میمونه پول توش نیست لابیاشم بسته شده اگه خبری هم بود دیر رسیدید

بچم داره یه ساله میشه دوستام ندیدنش الانم دیگه فرق نداره .حیف که از نظر مالی مدیون هستم اما  از نظرعاطفی نه

دلم میخواست میگفتم فلانی بنده خدا ۱۰ بار زنگ زده من هنوز  یه بارم نزدمنزدم.فلان کس پارسال که حالم بد بود از اون سر شهر یا کشور اومد به دادم رسید اما دریغ .

کی دلش سوخته.من به کی مدیون باشم؟من از کی خجالت بکشم؟الان که دیگه اگه کسی سر از منقل هنرش بلند کنه و بخواد زنگ  بزنه میگم  کجا بودی تا حالا؟

این جریان دخترا ازدواج میکنن گلدوزی میکنن هم کرکر خندس.

هر کی هر چی میخواد میگه

الان وقتی کسی کامنت میذاره به روزم و سر که بزنم تشکر میکنه حس میکنم انگار گفته خانوم سرویس بهداشتی کجاست و ...بعدشم تشکر

یکی هم نیست راست بگه

همه زورشون میاد محبت کنن الان تو گوشیم اسم دو تا آدم سیو شده بنابر این اگه آدم گشادی هم بخواد زنگ بزنه ناشناسه که اگه میزد...

تف

این وضعش نیست مجرد به متاهل مرد به زن زن به مرد و...متلک بگن.قبر شعر مرده توش نیست اگه هست یکی کتاب منو چاپ کنه!!!

نیمکره جنوبی همه از شمالیشون فعالتره

 حالم از دوستیتون به هم میخوره

 تف به شاعری و سواد